مضرات مواد نگهدارنده

مضرات مواد نگهدارنده بر کسی پوشیده نیست.

اما مواد نگهدارنده با تاخیر در فساد سبب افزایش عمر ماندگاری محصول می شود.

اگر در برخی غذاهای آماده از این مواد استفاده نشود، بی شک غذا مسمومیت زا و بیماری زا خواهد شد.

البته با وجود آن که این مواد جلوی رشد میکروب ها را گرفته و از جهاتی برای مصرف کننده سودمند است.

این عیب را هم دارند که در طولانی مدت به دو عضو سم زدای بدن  یعنی کبد و سپس کلیه صدمه می زنند.

چون کبد مخزن سم زدای بدن است و موادغذایی قبل از ورود به گردش عمومی خون باید در کبد تجزیه و سم زدایی شود.

اگر مقدار سم یا افزودنی های موجود در ماده غذایی بیش از ظرفیت سم زدایی کبد باشد.

عملکرد کبد دچار اختلال شده و این عضو آسیب می بیند.

در نتیجه اولین و حیاتی ترین عضوی که در اثر مصرف مستمر یا زیاده از حد موادغذایی حاوی ترکیبات ناسازگار با بدن صدمه می بیند، کبد است.

اما شاید این سوال مطرح شود

که در میان انواع غذاهای کارخانه ای، کدام یک کمترین و کدام یک بیشترین مواد نگهدارنده را داراست؟

اغلب کارخانجات، برخی مواد افزودنی را به  عمد در مقادیر کنترل شده و دقیق به منظور بهبود برخی ویژگی ها به مواد و غذاهای آماده اضافه می کنند.

رنگ های مصنوعی، اسانس ها، ادویه ها، مواد سفیدکننده، پایدارکننده ها، آنتی  اکسیدان ها و حتی شکر، نمک و سرکه ای که با آن ترشی تهیه می کنیم و همچنین انواع مواد نگهدارنده در گروه افزودنی های عمدی قرار می گیرند.

اما در این میان گروهی از افزودنی ها هم هستند که به صورت ناخواسته و غیرعمد در مقادیر کم یا زیاد، وارد زنجیره غذایی شده و در بافت گیاه و فرآورده های دام و طیور ذخیره می شوند.

حشره  کش ها، قارچ کش ها، جونده کش ها، کودهای شیمیایی، فلزات سنگین و همچنین آنتی بیوتیک ها و داروهای هورمونی که از طریق دام و طیور وارد گوشت، شیر و تخم مرغ می شوند از جمله آلاینده هایی است که بی شک در قسمتی از مواد غذایی روزانه ما نهفته اند و هر دو گروه این افزودنی ها ممکن است برای سلامت دردسرساز باشند.

معرفی بعضی افزودنی های مواد غذایی

آسولفام پتاسیم :

یکی از شیرین کننده های مصنوعی است که در بعضی آدامس ها و دسرهای ژلاتینی استفاده می شود.

به دلیل بعضی زیان ها نظیر خطر سرطان زایی توصیه می شود که صنایع غذایی از آن استفاده نکنند.

آلژینات :

از عوامل تغلیظ کننده است و به عنوان پایدارکننده کف بستنی ، پنیر و آب نبات استفاده می شود.

آلژینات یکی از مشتقات جلبک های دریایی است که باعث حفظ بافت مناسب در فرآورده های لبنی و غذاهای کنسرو شده می شود و تاکنون خطری در استفاده آن دیده نشده است.

آلفاتوکوفرول (ویتامینE):

یک آنتی اکسیدان و نیز یک ماده مغذی است که در روغنهای گیاهی مورد مصرف قرار می گیرد.

از تند شدن روغنها جلوگیری می کند.

مطالعات نشان داده است که مقادیر زیاد این ویتامین می تواند به کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی و سرطان کمک کند.

اسید اسکوربیک (ویتامین C):

آنتی اکسیدانی است که به عنوان یک ماده مغذی ، پایدارکننده رنگ در آبمیوه ها و گوشتهای نمک سود شده استفاده می شود.

از تشکیل نیتروز آمین ها که باعث رشد غده های سرطانی می شوند، جلوگیری می کند.

اگر محصول غذايي توليد شده در يك كارخانه و شركت معتبر باشد.

درصورت استفاده نگهدارنده حتما روي بسته يا پاكت آن درج خواهد شد كه حاوي مواد نگهدارنده است.

همچنين به ميزان و نوع آن نيز اشاره خواهد شد.

نگهدارنده‌ها بسته به نوع مواد به‌كار رفته در آنها هم مي‌توانند خطرناك و مضر و هم مي‌توانند بي‌خطر باشند.

برخي از توليد‌كنندگان براي گمراه‌كردن مشتريان تركيب مواد نگهدارنده خود را روي برچسب كالاي غذايي نمي‌زنند.

مضرات مواد نگهدارنده در شیر:

این تصور که برای افزایش ماندگاری شیرهای استریل یا فرادما از مواد نگهدارنده استفاده می  شود، کاملا غلط است.

شیرهای استریل طی فرآیند حرارتی کنترل شده، عاری از هرگونه میکروب می شود .

با توجه به نوع بسته بندی، نیازی به مواد نگهدارنده ندارد.

به دلیل آن که کودکان، سالمندان و افراد بیمار بیشترین مصرف کنندگان این نوشیدنی هستند.

در هیچ کجای دنیا مجوز استفاده از مواد نگهدارنده برای انواع شیر پاستوریزه و استریل ارائه نشده است.

طبق قانون در دیگر فرآورده های لبنی نیز نباید از مواد نگهدارنده استفاده شود، مگر آن که تولیدکننده غیرمتعهد باشد.

البته در کره و خامه از ویتامین E به عنوان یک نگهدارنده مفید استفاده می شود.

سوپر مارکت آنلاین آسان بسان چیست؟ و راههای دریافت اپلیکیشن آسان بسان

امروز کرمانشاه ، فردا ایران

هیچ دیدگاهی ثبت نشده هنوز, شما اولین باشید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *